ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΙΜΕΘΑ
Μάρτιος – Απρίλιος 2026
Αγαπητοί φίλοι του ΙΜΕΘΑ,
Ο Φεβρουάριος του 2026 ολοκληρώθηκε δυναμικά για το ΙΜΕΘΑ, με τη συνέχιση των δράσεών του στο πλαίσιο του καθιερωμένου και επιτυχημένου κύκλου εκπαιδευτικών σεμιναρίων Webinars 2025–2026 “Excellence in Thrombosis”.
Το 3ο webinar του ΙΜΕΘΑ πραγματοποιήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2026 και είχε θέμα: «Περιεγχειρητική διαχείριση ασθενή με πρόσφατο οξύ στεφανιαίο συμβάν». Την επιστημονική προεδρεία ανέλαβαν η κα Ελένη Αρναούτογλου, Καθηγήτρια Αναισθησιολογίας και πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΜΕΘΑ, καθώς και η κα Μαρία Νταλούκα, Επιμελήτρια Αναισθησιολογίας και μέλος του ΔΣ του ΙΜΕΘΑ, από το Πανεπιστημιακό ΓΝ Λάρισας.
Στο webinar συμμετείχαν ως ομιλητές ο Καρδιολόγος κ. Αθανάσιος Πιπιλής, Διευθυντής της Α΄ Καρδιολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ, ο κ. Γεώργιος Γκλατζούνης, Καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημιακού ΓΝ Ιωαννίνων καθώς και η κα Φωτεινή Ντάνου, Αναισθησιολόγος και Διευθύντρια του Henry Dunant Hospital Center.
Το webinar σημείωσε εξαιρετική απήχηση, προσελκύοντας πολύ μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων. Κατόπιν επιθυμίας των διοργανωτών, δεν πραγματοποιήθηκε μαγνητοσκόπηση του μαθήματος.
Το επόμενο Webinar του ΙΜΕΘΑ θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026 και θα έχει θέμα: «Σύγχρονα διλήμματα στη Θρομβοκαρδιολογία: Συζήτηση μεταξύ ειδικών». Συζητούν ο Πρόεδρος του ΙΜΕΘΑ κ. Δημήτριος Ρίχτερ, Διευθυντής της Β’ Καρδιολογικής Κλινικής της Ευρωκλινικής Αθηνών και η Αντιπρόεδρος του ΙΜΕΘΑ κα Καλλιρρόη Καλαντζή, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Για την εγγραφή σας στο Webinar πατήστε ΕΔΩ
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα των Webinars «Excellence in Thrombosis Webinars 2025-2026» πατήστε εδώ.
Στο πλαίσιο των επερχόμενων επιστημονικών δραστηριοτήτων του ΙΜΕΘΑ, σας προσκαλούμε στο 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο του ΙΜΕΘΑ, που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 15–17 Οκτωβρίου 2026, στο ξενοδοχείο Crowne Plaza.
Σας καλούμε να συμβάλετε στο επιστημονικό πρόγραμμα του συνεδρίου με την υποβολή και παρουσίαση των δικών σας πρωτότυπων εργασιών.
Η καταληκτική ημερομηνία υποβολής εργασιών είναι η 15η Ιουνίου 2026. Περισσότερες πληροφορίες για το 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο του ΙΜΕΘΑ πατήστε ΕΔΩ.
Επιπλέον, το ΙΜΕΘΑ ανοίγει έναν νέο κύκλο δράσης και συνεργασίας μέσα από τη δημιουργία Ομάδων Εργασίας για τη θρόμβωση και την αντιθρομβωτική αγωγή. Σας καλούμε να συμμετάσχετε ενεργά και να αξιοποιήσετε αυτή την ευκαιρία για επιστημονική εξέλιξη. Παράλληλα, οι πιο έμπειροι συνάδελφοι θα έχουν την ευκαιρία να μεταφέρουν την πολύτιμη γνώση τους και την εμπειρία τους, καθοδηγώντας και εμπνέοντας τη νέα γενιά επιστημόνων. Περισσότερες πληροφορίες πατήστε ΕΔΩ.
Στο ενημερωτικό δελτίο του ΙΜΕΘΑ, συνοψίζονται όπως κάθε μήνα οι σημαντικότερες μελέτες και στον τομέα της θρόμβωσης και της αντιθρομβωτικής αγωγής.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΡΟΣΦΑΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ
1. «Ηλικιο-προσαρμοσμένα όρια D‑dimer στην εν τω βάθει φλεβική θρόμβωσης (DVT)». (Age-Adjusted D-Dimer Cutoff Levels to Rule Out Deep Vein Thrombosis. Le Gal G, Robert-Ebadi H, et al ADJUST-DVT Investigators. JAMA. 2026 Feb 3;335(5):416-424. doi: 10.1001/jama.2025.21561).
Πρόκειται για τη μελέτη ADJUST-DVT, που αξιολόγησε αν η ηλικιο-προσαρμοσμένη τιμή D-dimer (ηλικία × 10 μg/L για ≥50 ετών) μπορεί να αποκλείσει με ασφάλεια την εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (DVT) σε εξωτερικούς ασθενείς με υποψία DVT. Συμπεριλήφθηκαν 3205 ασθενείς από 27 κέντρα σε 4 χώρες, με διαγνωστικό αλγόριθμο βασισμένο στο Wells score, επίπεδα D-dimer και, όπου χρειαζόταν, υπερηχογράφημα συμπίεσης.
Η ηλικιο-προσαρμοσμένη τιμή αύξησε το ποσοστό ασθενών στους οποίους μπορούσε να αποκλειστεί η DVT χωρίς υπερηχογράφημα κατά περίπου 7–8%, ιδίως στους ηλικιωμένους (≥75 ετών), όπου τα αρνητικά D-dimer σχεδόν τριπλασιάστηκαν, χωρίς αύξηση των «χαμένων» VTE συμβάντων στη 3μηνη παρακολούθηση (0%, 95% CI 0–2,3%). Οι συγγραφείς συμπεραίνουν ότι η ηλικιο-προσαρμοσμένη στρατηγική βελτιώνει την αποδοτικότητα της διάγνωσης DVT, μειώνει περιττές απεικονίσεις και παραμένει κλινικά ασφαλής.
2. «Ενδαγγειακή θεραπεία έναντι αντιπηκτικών στη υποξεία λαγονομηριαία DVT ηλικιωμένων: 2ετής κλινική έκβαση και ποιότητα ζωής». (Hu D, Huang L, Lu Y, Feng W, Hong X, Chen Z, Huang T. Comparison of Endovascular Therapy Versus Anticoagulation Alone for the Treatment of Subacute Iliofemoral Deep Vein Thrombosis in Elderly Patients: Measures of 2-Year Clinical Outcome and Quality of Life. Ann Vasc Surg. 2026 Feb;123:183-190. doi: 10.1016/j.avsg.2025.09.054).
Η μελέτη αυτή εξέτασε αν η ενδαγγειακή θεραπεία (ET) σε συνδυασμό με αντιπηκτικά είναι καλύτερη από τη μονοθεραπεία με αντιπηκτικά (AC) σε ηλικιωμένους με υποξεία λαγονομηριαία εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (IFDVT), ως προς την ασφάλεια, την ανάπτυξη μεταθρομβωτικού συνδρόμου (PTS) και την ποιότητα ζωής σε διάστημα δύο ετών. Πρόκειται για αναδρομική ανάλυση ασθενών που νοσηλεύθηκαν την περίοδο 2021–2023, οι οποίοι ταξινομήθηκαν σε ομάδα ET ή AC και ανάλογα με τη θεραπεία συγκρίθηκαν αιμορραγικά συμβάντα, θνητότητα, συχνότητα/βαρύτητα PTS (Villalta, VCSS) και οι μεταβολές στη βαθμολογία CIVIQ (Chronic Venous Insufficiency Quality of Life Questionnaire).
Η ομάδα με ET εμφάνισε παρόμοιο προφίλ ασφάλειας με την ομάδα με μονοθεραπεία AC, χωρίς αύξηση αιμορραγικών ή άλλων σοβαρών επιπλοκών. Ωστόσο, στην ομάδα ET παρατηρήθηκε σημαντικά μικρότερη συχνότητα σοβαρού PTS (Villalta ≥15 ή έλκος) και καλύτερες βαθμολογίες VCSS, υποδηλώνοντας ηπιότερη κλινική εικόνα φλεβικής νόσου στα 2 έτη. Επιπλέον, οι ασθενείς με ET είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής σύμφωνα με τις βαθμολογίες CIVIQ σε σύγκριση με την ομάδα AC.
Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι, σε ηλικιωμένους με υποξεία λαγονομηριαία DVT, η προσθήκη ενδαγγειακής θεραπείας με τα αντιπηκτικά μπορεί να μειώσει σημαντικά τη βαρύτητα του PTS και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής, χωρίς να επιδεινώνει την ασφάλεια έναντι της κλασικής αντιπηκτικής αγωγής.
3. «Θρομβοπροφύλαξη για κολπική μαρμαρυγή σε ασθενείς με drug–eluting stents». (Lip GHY, Kuzma L. Thromboprophylaxis for Atrial Fibrillation in Patients with Drug-Eluting Stents. N Engl J Med. February 11, 2026;394:713-715, vol. 394, no. 7, DOI: 10.1056/NEJMe2517711).
Στο editorial σχολιάζεται η μελέτη ADAPT AF‑DES για τη βέλτιστη αντιθρομβωτική αγωγή σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή και DES, με βασικό ερώτημα αν, μετά το πρώτο έτος από το PCI, χρειάζεται ακόμη συνδυασμός DOAC και κλοπιδογρέλη ή αν αρκεί η μονοθεραπεία με DOAC. Ασθενείς με AF και DES ≥12 μήνες τυχαιοποιήθηκαν μόνο με DOAC έναντι DOAC και κλοπιδογρέλη.·Η ομάδα με DOAC παρουσίαζε σαφώς λιγότερα σοβαρά επεισόδια (9,6% vs 17,2%), σχεδόν 50% χαμηλότερο κίνδυνο, κυρίως λόγω λιγότερων αιμορραγιών, χωρίς αύξηση εμφράγματος, θρόμβωσης stent ή ΑΕΕ.
Το editorial σημειώνει ότι τα ευρήματα συμφωνούν με προηγούμενες μελέτες σε AF και στεφανιαία νόσο, όπου η μονοθεραπεία με DOAC επίσης μείωσε τις αιμορραγίες χωρίς να παρατηρείται επιβάρυνση σε ισχαιμικά συμβάντα. Συνεπώς, σε σταθερούς ασθενείς με AF και DES >12 μηνών, η μονοθεραπεία με DOAC προτείνεται ως προεπιλεγμένη στρατηγική, με παρατεταμένη προσθήκη κλοπιδογρέλης μόνο σε λίγες περιπτώσεις πολύ υψηλού ισχαιμικού κινδύνου.
Στις οδηγίες πρέπει να οριστεί πλέον ότι, μετά τον πρώτο χρόνο από DES, σε AF η συνήθης επιλογή είναι μόνο DOAC, με εξατομίκευση βάσει CHA2DS-VASc, HAS-BLED, πολυπλοκότητας PCI και ιστορικού αιμορραγίας.
4. «Διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών στη βραχεία διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή με πρασουγρέλη μετά από PCI». (Kogame N, Nakagawa Y, et al. Sex-Based Differences in the Effect of Short Dual Antiplatelet Therapy Followed by Prasugrel Monotherapy in High-Bleeding-Risk Patients After Percutaneous Coronary Intervention. Circulation Reports, doi: 10.1253/circrep.CR-25-0298).
Το άρθρο διερευνά αν η βραχείας διάρκειας διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (DAPT) μετά από PCI, στη συνέχεια μονοθεραπεία με πρασουγρέλη, διαφέρει ως προς την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια μεταξύ ανδρών και γυναικών με στεφανιαία νόσο. Η μελέτη συμβάλλει στην κατανόηση των διαφορών μεταξύ των φύλων, δεδομένης της μειωμένης εκπροσώπησης των γυναικών στις κλινικές μελέτες και των διαφορών στον κίνδυνο αιμορραγικών και ισχαιμικών συμβάντων. Οι συγγραφείς ανέλυσαν ασθενείς που έλαβαν βραχεία DAPT, συγκρίνοντας αιμορραγικά και μείζονα καρδιαγγειακά επεισόδια μεταξύ των δύο φύλων.
Τα ευρήματα έδειξαν ότι η στρατηγική βραχείας DAPT ακολουθούμενης από πρασουγρέλη προσφέρει παρόμοια προστασία σε άνδρες και γυναίκες, χωρίς σημαντική αύξηση του αιμορραγικού κινδύνου στις γυναίκες, και χωρίς στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ φύλου και θεραπευτικής στρατηγικής. Οι συγγραφείς συμπεραίνουν ότι η προσέγγιση αυτή μπορεί να εφαρμοστεί και στα δύο φύλα μετά από PCI, επισημαίνοντας ωστόσο την ανάγκη για μεγαλύτερες, ειδικά σχεδιασμένες μελέτες για επιβεβαίωση των ευρημάτων και περαιτέρω εξατομίκευση της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής ανά φύλο.
5. «Πρώιμη έναντι όψιμης χορήγησης ηπαρίνης σε ασθενείς με STEMI που υποβάλλονται σε πρωτογενή PCI». (Chen J, et al. Heparin administration at first medical contact vs immediately before primary percutaneous coronary intervention: the HELP-PCI trial. Eur Heart J. 2025 Oct 14;46(39):3888-3901. doi: 10.1093/eurheartj/ehaf481).
Η μελέτη HELP-PCI ήταν μια τυχαιοποιημένη μελέτη σε ασθενείς με STEMI που υποβάλλονταν σε πρωτογενή PCI. Στη μελέτη έγινε σύγκριση με τη χορήγηση μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης (UFH 100 U/kg) κατά την πρώτη ιατρική επαφή (first medical contact, FMC) έναντι της χορήγησης στην αίθουσα καθετηριασμού λίγο πριν την PCI. Όλοι οι ασθενείς είχαν ήδη λάβει θεραπεία με DAPT, οπότε η μόνη διαφορά ήταν στο χρόνο χορήγησης της ηπαρίνης.
Όταν η ηπαρίνη δόθηκε νωρίς κατά την FMC, στην πρώτη στεφανιογραφία παρατηρήθηκε ότι η αρτηρία που είχε κλείσει ήταν ήδη ανοιχτή (καλή ροή TIMI 3), πριν γίνει η PCI (23,6% έναντι 17,6%). Αυτό μεταφράστηκε σε μείωση των συμβάντων και των νέων εισαγωγών για καρδιακή ανεπάρκεια στις πρώτες 30 μέρες, χωρίς αύξηση του κινδύνου μείζονος αιμορραγίας. Ωστόσο, σε ορίζοντα 12 μηνών, δεν παρατηρήθηκε διαφορά στο συνολικό MACCE (Μajor Adverse cardiovascular and Cerebrovascular Events) μεταξύ των δύο ομάδων, δείχνοντας ότι το όφελος της πρώιμης ηπαρίνης είναι κυρίως αγγειογραφικό και βραχυπρόθεσμο.
Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι η χορήγηση UFH στην FMC είναι μια απλή και ασφαλής στρατηγική που μπορεί να ληφθεί υπόψη ιδίως όταν αναμένονται καθυστερήσεις μέχρι την πρωτογενή PCI, αν και χρειάζονται δεδομένα πέραν των κινεζικών πληθυσμών για ευρύτερη γενίκευση.
ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ
Δημήτριος Ρίχτερ
Καρδιολόγος
Διευθυντής Καρδιολογικής Κλινικής, “Ευρωκλινική”Αθηνών
Πρόεδρος Ι.Μ.Ε.Θ.Α.
Δέσποινα Πανταζή
Χημικός, MSc, PhD στη Βιοχημεία, ΕΔΙΠ
Βαθμού Α’, Εργαστήριο Βιοχημείας/Eρευνητικό
Κέντρο Αθηροθρόμβωσης/Τμήμα Χημείας,
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Μέλος Δ.Σ. Ι.Μ.ΕΘ.Α.